Ψυχές( Η γιαγιά με το μπλε μαντίλι από τη Ρώμη)
Μια γιαγιά μου προσφέρει τη θέση της στην εκκλησία για να καθίσουμε εγώ και το παιδί.
Συγκίνηση...
Γυρνώ και βλέπω να με κοιτάζουν με γλύκα τα μάτια μερικών ακόμη κυριών μεγάλης ηλικίας.
Άλλη μας έφτιαχνε το φόρεμα,άλλη το λουράκι από το τσαντάκι που είχε πέσει καθώς στριμωχνόμασταν να φτάσουμε στη Θεία Κοινωνία.
Δεν είχαν όλοι όσοι αντίκρισα το ίδιο συναίσθημα να βγαίνει από τα μάτια τους.Θέλει μεγαλείο και ευγένεια ψυχής ένα τέτοιο βλέμμα.Κι αυτό είναι κάτι που το έχεις μέσα σου από την ώρα που γεννήθηκες...και μεγαλώνει όσο μεγαλώνεις κι ας είναι τα βάσανα πολλά που ζεις.
Θέλει Ψυχή για να πιστεύεις στο σκοτάδι.
Βλέπεις,πως τον ζουν το Θείο Λόγο,παλεύουν και τον κάνουν πράξη.
Κι ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια ένα ένα προς τη Θεία Συνάντηση.
Η προσευχή,η νοερή προσευχή,τους κάνει να έχουν πάντα σύνδεση με τα Επουράνια!
Για πολλούς άλλους...φωνή βοώντος...
Εύχομαι να είναι πάντα καλά.
15/8/2016
Συγκίνηση...
Γυρνώ και βλέπω να με κοιτάζουν με γλύκα τα μάτια μερικών ακόμη κυριών μεγάλης ηλικίας.
Άλλη μας έφτιαχνε το φόρεμα,άλλη το λουράκι από το τσαντάκι που είχε πέσει καθώς στριμωχνόμασταν να φτάσουμε στη Θεία Κοινωνία.
Δεν είχαν όλοι όσοι αντίκρισα το ίδιο συναίσθημα να βγαίνει από τα μάτια τους.Θέλει μεγαλείο και ευγένεια ψυχής ένα τέτοιο βλέμμα.Κι αυτό είναι κάτι που το έχεις μέσα σου από την ώρα που γεννήθηκες...και μεγαλώνει όσο μεγαλώνεις κι ας είναι τα βάσανα πολλά που ζεις.
Θέλει Ψυχή για να πιστεύεις στο σκοτάδι.
Βλέπεις,πως τον ζουν το Θείο Λόγο,παλεύουν και τον κάνουν πράξη.
Κι ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια ένα ένα προς τη Θεία Συνάντηση.
Η προσευχή,η νοερή προσευχή,τους κάνει να έχουν πάντα σύνδεση με τα Επουράνια!
Για πολλούς άλλους...φωνή βοώντος...
Εύχομαι να είναι πάντα καλά.
15/8/2016
