Το χέρι

Το χέρι στην τσέπη του παντελονιού

Ψάχνει επίμονα αυτή τη μυστική δύναμη

Σαν το τελευταίο κέρμα που απέμεινε εκεί,

Ίσως για κάποιο τηλεφώνημα,

 Το ύστατο χαίρε στη σωτηρία της ψυχής να δώσει.

Ναι. Αυτή η μυστική δύναμη είναι σαν τσίχλα κολλημένη κάτω από το θρανίο,

Σαν ίχνος σκεπασμένο απ’ τη σκόνη που έφερε ο άνεμος,

Είναι σα μια κονσέρβα ξεχασμένη στο ντουλάπι,

Σα σύννεφο που έβρεξε απρόσμενα και πότισε το χώμα.

Είναι ακόμα, σαν πηγάδι με νερό,

Υπόγειο ρεύμα που όλοι αγνοούν, μα αυτό είναι εκεί,

Κάτω από τα πόδια στήνει μυστικό χορό

Μ’ όλα του κόσμου τα ξωτικά και τα νεραϊδοπαίδια γελά και χαίρεται.

Το χέρι, λοιπόν, ψάχνει στην τσέπη

Το αντικλείδι για ν’ ανοίξει το ντουλάπι.

Το κλειδί το αρχικό κάποιος το έκλεψε ή κάπου χάθηκε…

Δεν έχει σημασία. Και να θυμώσεις τι θα βγει;

Μόνο η κούραση απ’ την αναμονή.

20/2/98